ขอขอบคุณความรู้สึกดีๆ ที่เคยได้รับ ขอบคุณความอดทน ที่ทนรอมาได้ 79 วัน (แม้ว่าบางคนอาจจะว่ามันน้อยเกินไป) ขอขอบคุณความเศร้า ที่จะทำให้ความสุขในวันพรุ่งนี้มีค่ามากขึ้น ขอขอบคุณยำวุ้นเส้นวันนี้ อร่อยมักๆ (แต่เมื่อวานพี่ทำ ไข่เยี่ยวม้ากระเพรากรอบได้เค็มสุดๆ.....) ขอบคุณตัวเอง ที่ต่อไปคงจะไม่ต้องเปลืองตังค์ทุกๆวัน วันล่ะเกือบหนึ่งร้อยบาท ในการโทรหาคนบางคน(ยังไม่รวมไปกินกันนะ!!!! ใครจะว่าผมงกก็เอาเหอะ แต่ผมก็ไม่เคยทวงคืน แค่จะทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นเท่านั้นเอง) ตอ่ไปก็คงจะเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน(หวังว่าอย่างนั้น!!!!) สุดท้ายขอขอบคุณวันๆนี้ ที่สุดท้ายวันพรุ่งนี้มันก็จะกลายเป็นอดีต...!!!!!!

คุณเคยไหม การที่วิ่งตามอะไรสักอย่าง โดยเฉพาะความรัก....!!! หากคุณเคยมีความรู้สึกนี้กับมัน ผมเชื่อว่าคุณคงจะรู้สึกเหนื่อย ไม่แพ้ผมเช่นกัน การที่จะทำให้ใครสักคนที่เขาไม่ได้มีความคิดหรือความรู้สึกเช่นเดียวกับเรา หันมาคิดเหมือนเรานั้น มันต้องใช้ความพยายามมากมายสักแค่ไหน แล้วอะไรล่ะจะมาเป็นสิ่งค้ำประกันว่า สักวันหนึ่งเขาจะหันมามองเห็นในคุณค่าของเรา บางคนอาจจะใช้เวลาบวกกับการใช้ความพยายาม สักวัน สักสัปดาห์ สักเดือน สักปี 3ปี 5ปี 10ปี หรือแม้อาจจะตลอดชีวิตเลยก็ได้ เพื่อที่จะให้ได้ยินคำๆนึงว่า "ehm....I love u too!!!" แต่วันนี้ผมคงจะหยุด เพราะผมรู้สึกว่าท้อซะเหลือเกิน....... ขอยืนอยู่ตรงนี้ ขอมองรอบๆตัว ให้ครบทุกองศา เพื่อที่จะก้าวไปอย่างมั่นคง แล้วคุณล่ะ คิดยังไง....????!!!